ผู้เขียน หัวข้อ: 2 กพ. 47 คุณรักเสียงเยี่ยมบ้านเฮีย WK กะ คุณหมอ tj  (อ่าน 3559 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ Too' Ninja

  • Admin
  • Superstar...
  • *****
  • กระทู้: 5,785
  • Total likes: 0
  • เพศ: ชาย
  • ตู่ นินจา
ความอบอุ่นที่ได้จากพี่ ๆ ในเวปนี้ครับ

ผมหิ้วกระเป๋าเสื้อผ้า ก้าวเท้าลงจากรถ Taxi
ก็ งก ๆ เงิ่น ๆ ตามประสาคนไม่เคยมา
เป็นครั้งแรกในชีวิต ที่เข้าเหยียบแผ่นดิน ย่าน RCA
ที่เค้าลือกันนักหนา ว่า... เป็นที่ที่วัยรุ่นแรกแย้ม พาเนื้อหนังมังสามาอวดกัน (แต่ก็ไม่ยักกะเห็น)

พี่ตู่ออกไปต้อนรับผม ทั้งที่ยังถือสายโทรศัพท์ถามหาสถานที่กันอยู่เลย
หันไปจ๊ะเอ๋ กับพี่ตู่ ผมดีใจแทบกระโดดกอดพี่ตู่ (ไม่งั้นผมเข้าไม่ถูก)
พี่ตู่พาผม เดินอาด ๆ (ใช้คำให้เหมาะกับหุ่นพี่เค้า แหะ ๆ )
เข้าประตูซึ่งเขียนด้วยปากกาบนกระดาษแผ่นเล็ก ๆ ว่า HTG
แต่ไม่เห็นคำว่า 2 อยู่ด้วย (ทราบทีหลังว่าลืมเขียน ... มีงี้ด้วย)

เข้าไปก็พบว่ามีผู้ที่มาก่อนผมซะอีก นั่งอยู่สองสามคน
อุตส่าห์ ตาลีตาเหลือกรีบไปซะแทบแย่
เบียร์แก้วแรก ก็ถูกเสริฟให้ผมทันที (โอ้ว รู้ใจจังเลย)
นั่นเลยเป็นแก้วเผาหัว ที่ทำให้ผมต่อเนื่องไปยันเที่ยงคืน กว่า แหะ ๆ

เพื่อน ๆ พี่ ๆ เริ่มทะยอยกันมาทีละคน สองคน
บางท่านก็นำของติดไม้ติดมือมาด้วย
ตามธรรมเนียมของชาว Htg2 คงไม่ใช่ข้าวมันไก่ หรือลาบ ส้มตำเป็นแน่
จะเป็นอะไรเสียมิได้ นอกจาก เครื่องเสียง และ อุปกรณ์ รวมทั้ง แผ่นซอฟแวร์

พี่ ๆ ก็ยังเป็นพี่ ๆ เหมือนเดิม ทักทายพูดคุย ทั้งแซวเล่นกันอย่างสนุกสนาน
จนลืมไปเลยว่า เวลาอะไรแล้ว
ทั้งร้องรำทำเพลง และแจกรางวัลให้ลุ้นกันตัวโก่ง
ทุกคนโชคดี แต่ว่าดีน้อย หรือดีมากเท่านั้น
บางท่านก็ถูกรางวัลเลขท้ายสองตัว สามตัว
บางท่านบุญหล่นทับ แบกรางวัลที่หนึ่งกลับบ้านกันก็หลายคน
บรรยากาศ เป็นกันเองอย่างมาก
ไม่มีคำว่า คนอื่น อยู่ในห้องแคบ ๆ กับแสงวูบวาบนั้นเลย
มีแต่คำว่า พี่ และ น้อง ให้รู้สึกชื่นใจ ยิ่งกว่าอมหมากหอมเยาวราชซะอีก

ผมกับพี่ WK ลากลับ เพราะเห็นว่าดึกมากแล้ว
และยังได้รับความเกื้อกูลจากพี่ WK ให้ที่พักกับผม อีกตามเคย
ไอ้เรามันประเภท ซำเหมา ค่ำไหนนอนนั่น
ครั้งนี้พี่ท่านให้ผมนอนในห้องฟังเพลงของพี่เค้าเลย
ผมเลยได้ฟังเพลงซะชุ่มปอดก่อนที่จะ แปลงฟันก่อนนอน
คืนนั้นเลยนอนหลับฝันดี ท่ามกลางเครื่องเสียงและแอร์ที่เย็นเฉียบ
ครอกฟี้.....Zzzzzzz
 

ห้องฟังเพลงของพี่ WK น่านอนชะมัน
นอกจากจะสวยแล้ว ยังเสียงดีอีกด้วยครับ


ตื่นขึ้นมาสายโด่ง พี่ WK ชงกาแฟให้ผมกิน
ก่อนที่จะเอาถุง อะไรก็ไม่รู้ มาให้ผมได้ทดสอบกันยามสาย ๆ
มันเป็นถุงสีดำ อย่างที่เห็นในภาพน่ะแหละครับ
เป็นถุงผ้า ข้างในนิ่ม ๆ เหมือนเจล
ผมนึกถึงถุงเจล ที่ตามโรงพยาบาลใช้ประคบเมื่อกล้ามเนื้ออักเสบ


ผมกับพี่ WK เริ่มทำการทดสอบ อย่างเป็นทางการ
โดยไม่ต้องดูฤกษ์งามยามดีแต่อย่างใด
พี่ WK เปิดเพลง ที่ผมคุ้น ๆ ในอัลบัมที่ผมก็มี
ฟังอยู่สักเกือบเพลง พอที่จะให้เสียงติด ๆ หู
แล้วผมวางถุงที่ว่านั่น ไว้บน CD Denon ตัวงามของพี่ WK
ในตำแหน่ง เหนือถาด โดยคาดว่า มันน่าจะวางตรงนั้น

แม่นแหล่ว...
โป๊ะเชะ ... ผมกับพี่ WK ได้ยินไม่ต่างกันเลยครับ
เสียงที่ออกสด ๆ เพราะซิสเต็มของพี่ จะออกแนว สดกระจ่าง
เมื่อวางถุงอย่างว่า ทำให้เนื้อเสียง มีน้ำมีนวลขึ้นมา
เสียงร้องมีพลัง และไดนามิกเพิ่มขึ้น
แต่จะเสียด้านเสียงปลายแหลมที่ทอดยาวกลับสั้นลง
แต่ไม่ถึงกับขุ่น...
ซึ่งทำให้พี่ WK รู้สึกพึงพอใจในเสียงใหม่ที่ได้รับ
ผมกับพี่เค้า ผลัดกันลอง ทั้งวางและเอาออกสลับกัน
จะสรุปได้ว่า...
ถุงอย่างว่า (ผมก็เรียกไม่ถูกเหมือนกันว่า ถุงอะไร)
เหมาะสำหรับซิสเต็มที่เสียงสดเกินไป ต้องการจะประณีประนอมเสียงให้ลดความจัดลงได้ และเพิ่มความชัดของเสียง โฟกัสดีกว่าเดิม ลดความฟุ้งของเสียง ลงได้ เวทีเสียงนิ่งขึ้น สงัดขึ้นครับ
แต่ผมเองคงไม่มีปัญญาจะซื้อแน่
ว่าจะเอาถุงเจลที่โรงพยาบาลใช้ มาลองดูบ้างเผื่อใช้ได้เหมือนกัน อิ อิ

ผมต้องขอขอบคุณพี่ WK เป็นอย่างมากที่ให้ที่พักพิงกับผม
แถมยังได้ชมห้องงาม ๆ เสียงดี ๆ ของพี่อีกต่างหาก

................................
หลังจากที่พี่WK จ่ายค่าก๋วยเตี๋ยว ร้านประจำที่ เคยพาผมไปแล้ว
ยังติดไม้ติดมือไปอีก 2 ถุง เพื่อไปฝากพี่ มังฯ
ที่บ้านพี่มัง ผมได้เข้าไปฟังระบบเสียงจาก DVD Audio 5.1 แชลแนล
เป็นครั้งแรกที่ได้ฟัง DVD Audio อย่างจริง ๆ จัง ๆ สักที
แล้วคิดดู ออกลำโพง Proac เสียงจะขนาดไหน
ผมเลยได้ฟัง Proac จริง ๆ เหมือนกัน
ผมกับพี่ WK ได้ทดสอบไอ้ ถุงอย่างว่า ที่บ้านพี่มังฯ อีกรอบ
พร้อมทั้งทดสอบปลั๊กอุดของ Cardas อีกต่างหาก
ได้ผลที่ไม่ค่อยจะถูกใจ
เพราะว่า ซิสเต็มของพี่มังฯ เสียงมีน้ำมีเนื้ออยู่แล้วเนื่องจากใช้รีซีฟเวอร์ Marantz ทำให้เสียงที่ได้จากการวางถุง ขุ่นลงขาดความสดใส จึงเห็นว่า ไม่น่าจะเหมาะกับซิสเต็มของพี่มัง ฯ

เมื่อซนจนพอแล้วก็อพยพไปยังบ้านของพี่หมอ Tj ทันที
(ที่บ้านพี่มังฯ ไม่มีภาพให้ดู เพราะว่า ท่านได้ลงยันต์ไว้ กล้องไม่สามารถทำงานได้ อิ อิ )
ไปดูบ้านพี่หมอดีกว่า....


พี่หมอ สงสัยเพิ่งจะตื่นเหมือนกัน
ไม่เปิดโทรศัพท์เลย
ก็ต้องบุกไปถึงหัวกะไดบ้านโดยมิได้นัดหมาย
.............
ณ ห้องของพี่หมอ
ผมได้ดูภาพจากจอเบ้อเริ่มเทิ่มของพี่หมอ
กับซิสเต็มที่มหึมา ทำเอาผมน้ำลายหก เต็มห้องหมดเลย ซี๊ด
พี่หมอได้เปิด DVD เรื่อง X men ให้ดู
จะสังเกตว่า พี่หมอจะเปิดแต่ฉาก มืด ๆ ให้ดูเป็นพิเศษ
ก็เค้าบอกว่า ถ้าดูภาพ ในฉากมืด ๆ สวย ได้
แสดงว่า ฉากสว่างไม่ต้องพูดถึงครับ
สุดยอดของภาพครับ ...
แม้แต่ของข้างของภาพริม ๆ จอ ก็ชัดครับ
ซึ่งยากมากสำหรับ ทีวี แบบ CRT
พี่หมอทำให้เจ๋งครับ
ทั้งภาพและเสียง ทำให้ผม คิดหนักเลยครับ
ว่าจะมาฟังที่บ้านได้หรือเปล่าเนี่ย ...

ครับ ก็ต้องขอขอบคุณพี่ ๆ ที่ให้ความอบอุ่นแก่ผม
ว่าง ๆ ผมจะไปเที่ยวหาอีก แหะ ๆ
เหลืออีกหลายห้อง ที่อยากจะไปชื่นชมครับ
แต่เวลาไม่อำนวยเลย

โดยคุณ รักเสียง


ฮา ฮา ฮา
ห้องนี้เป็นขุมความรู้ทางเสียงและภาพให้ใครต่อใตรมาหลายรุ่นนัก ทำลายหูนักฟังหลายท่าน (เพราะกลับไปฟังซิสเต็มตัวเองไม่มันเท่า)

การเล่นเครื่องเสียงเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ แต่ห้องนี้ต้องรวมวิชา
ไสยศาสตร์ลงไปด้วยครับท่าน ท่านรักเสียงอาจจะเห็นเท่าที่เล่นกลให้ดู แท้จริงเวทมนต์คาถาอยู่เต็มห้อง เพียบ!!!!!

เครดิต!!! คุณสมชายในหุบเขาเป็นผู้ปรับปรุงอคูสติคจนเข้าที่
คุณนิตพินัย เป็นคนจูนภาพให้ทีวี คุณหมอธวัชและผมช่วยกันปลุกเสกไสยศาสตร์ บรรดา Accessories ที่คุณหมอหามา 55
โดนผมดึงออกไปกว่าครึ่ง เก็บไว้ในถังก็เยอะ ผมก็ยังแปลกใจว่าท่านรักเสียงในวันนั้น ทำไมไม่ติดไม้ติดมือกลับไปอัพเกรดชุดตัวเองบ้าง

ให้เครดิตแก่เจ้าของห้องบ้าง!!!! ทุกครั้งที่มาเยี่ยมเยือน ผมและคุณ WK จะต้องยึดแผ่นหรือหนังสือติดไม้ติดมือไปเสมอ ซึ่งคุณหมอเองก็ไม่เคยหวง แนะนำเองซะอีกด้วยว่าแผ่นนี้น่าฟัง แผ่นนี้ภาพสวย 555 แต่พวกผมก็คืนให้เร็วนะครับ มาจนเที่ยวนี้ไม่มีแผ่นอะไรน่ายืมเลย คุณหมอมีเอสเอ น้อยกว่าผมเสียแล้ว ขอโม้หน่อย อิอิอิอิอิอิ

โดยคุณ เต้าหู้ (ปลอดสารพิษ)

แฮะ แฮะ ท่านเซียนมังปลอดสารพิษโพสท์ซะห้องผมกลายเป็นห้องหมอผีไปแร้ว อิ อิ
ต้องขอประทานอภัยท่านรักเสียงด้วยที่ยังต้อนรับไม่ได้เต็มที่เนื่องจากนอนน้อยมาหลายคืน หนักทั้งงานราษฎร์งานหลวง เมื่อตอนบ่ายนั้นเลยนอนไปตั้งแต่บ่ายโมงตื่นเอาเกือบสี่โมงเย็น ชุดเชิดฝุ่นเฝิ่นก็ไม่ได้เช็ดโดนเฮีย WK เอานิ้วเซ็นลายเซ็นไว้เลย อิ อิ แซลม่งแซลมอนก็ไม่ได้ไปซื้อ เฮ้อ ไว้งวดหน้านะท่านนะ
ท่านรักเสียงนี่มีพรสวรรค์ด้านการเขียนจริง ๆ เขียนได้น่าอ่านมาก น่าจะพิจารณาตัวเป็นนักเขียนนิตยสารเครื่องเสียงบ้างนะครับ อิ อิ

โดยคุณ doctortj

ขอบคุณ ครับ พี่หมอ
ไม่รู้เลยว่า ไปเยี่ยมเยียนแล้ว จะได้อะไรติดไม้ติดมือ
ไม่งั้นเสร็จผม ฮ่า ๆ ๆ�

โดยคุณ รักเสียง




 
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 27 กุมภาพันธ์, 2005, 06:53:23 AM โดย Help !!! »